سلام

یه چیزی یادم اومد درباره این صیغه نامه بگم

با این صیغه نامه میتونید با دوستتون برین مسافرت بدون این که به مشکل بر بخورید هتل بگیرید و اونجا

اقامت کنید

هر کی می خواد شمارش و تو نظرا بگه تا باهاش تماس بگیرم

همه ی مداد رنگی ها مشغول بودند...به جز مداد سفید...هیچ کسی به او کار نمی داد...همه می گفتند:{تو به هیچ دردی نمی خوری}...یک شب که مداد رنگی ها...توی سیاهی کاغذ گم شده بودند...مداد سفید تا صبح کار کرد...ماه کشید...مهتاب کشید...و آنقدر ستاره کشید که کوچک وکوچک و کوچک تر شد...صبح توی جعبه ی مداد رنگی...جای خالی او...با هیچ رنگی پر نشد

اشک بود و آهي ... و فراقي به وسعت ابديتي بي سرانجام ...

و سرابي از آفتابي ،‌ که غروب آکنده از اندوه بي پايان آن ، افق را به ديدگان سرخ جامه اش ، ملموس روياهاي پر ز خاطراتش گردانيده بود ، که در فراق دلداده اي مجنون ، نظاره گر طريقي بود که سرابش بدان رهسپار گرديده بود ...

و نفسهاي به خم افتاده اش به اميد ديداري دوباره ، همصداي ترنمي بود که گاهشمار ديدار آن سراب را زمزمه ميکرد ...

و زمين طريقي بود که آن اشک و آه را به سرانجامي رساند که حتي رويا نيز ياراي بازگويي آن يادمان را نداشت ... پاياني که خبر از پيچش امواج گيسوانش را بر گريبانم ميداد ...

انتظار به انتهايش رسيد ... سراب اينجا بود ... و زمين به آسمان نزديک گرديد تا وصال  ، زمزمه حضورش را جشن گيرد ...

هجرت به پايانش رسيده بود ، تا حرمت آن سراب را به پيچشي لرزان ، در پناهگاهي ظلماني ، ابدي گرداند ...

اينجا سرزميني بود که دلداده اي پايکوبان از وصال آن سراب ، خاطره سازي ميکرد ... دريغا که تقدير بهانه اي شد براي رفتن ... دل کندن ... ديگر شب فرا رسيده بود و سراب آن غروب به پايانش نزديک مي شد ... زمان مي گذشت و حسرت بيداد ...

شب آمد و آن سراب در انتظار طلوعي ديگر به پايانش شتافت ...

نم نم باران شمال ميعادگاه عاشقان است و من چون هميشه به پيشواز قطرات باران مي روم .

اولي گفت : " سلام " , ولي صداي تو بود .!!

دومي گقت :" خوبي؟ " , باز هم صداي تو بود.!!

ناگهان تو را با تمام مهرباني هايت در اطرافم ديدم .

سومي گرمي نگاهت بود !

چهارمي صداي خندهايت.!!

بر روي تخته سنگي در مسير نشستم .كجا بروم؟ وقتي تو را با تمام احساس مي بينم . عشق بي دريغت را , كلام آتشينت را و ... .

باران ميعادگاه من است گر چه از تو جز محبت و صداقتت چيزي در دسترس جسم ندارم .

كه همه ي وجودت را در دل دارم.

با باران به نظاره ي خيالت مي نشينم

تو را روی گلبرگ ها می نویسم در اغاز در انتها می نویسم

در اغاز دفترچه ی مشق هایم تو را اگر چه من بود : ما "

می نویسم تو را از بین صدها گل جدا کردم " تو سینه

جشن عشقت رو به پا کردم برای نقطه پایان تنهاییم

تو تنها اسمی بودی که صدا کردم .

عید سعید فطر

مبارک باد.

اين وبلاگ تا ۱۰ روز به روز

نمي شود

خو کن به تنهايي که از تنها بلا خيزد

ما خو کردیم ولی بد ضرر کردیم